وفا

گو خضر جاودانه شود ز آب زندگی ما ز آب چشمه سار وفا جاودان شویم

کبکه ی موکب سلطان رسید/ منتظران نیمه ی شعبان رسید

سلام!

ـ خدایا شکرت!

خدایا هیچ کس به خوبی خودت نمی داند که چقدر زبانم قاصر است از سپاس. سپاس از این همه نعمت که مرا غرق در آن کرده ای.

حالا دیگر بوی گل نرگس تمام باغ را فرا گرفته است.

مولای مهربان من!

امشب شب میلادت است.

محبت شما، چه زیبا و پدرانه، نرگس به باغم نشاند. حالا من در سومین سالگرد خوشبختی ام، باز هم با تمام وجود، خودم را مدیون شما می دانم.

درونم غوغایی است که واژه ها در برابرش عاجزند...

حرف ها دارم که بزنم.

خدایا باز هم شکرت...

|+| نوشته شده توسط وفا در پنجشنبه 15 مرداد1388 و ساعت 20:13 |