وفا

گو خضر جاودانه شود ز آب زندگی ما ز آب چشمه سار وفا جاودان شویم

ساده است اگر بهار

جنگلی سترگ را

بر و بر دهد

یا پرنده را

ز شاخه ای به شاخه ی دگر سفر دهد

من در انتظار آن بهار گرم و بی قرار و آفتابی ام

می رسد،

ـ مرا عبور می دهد ز روزهای سخت

خاک را پرنده می کند

سنگ را درخت!

(شاعر:علی پور)

هیچ چیز به اندازه ی محبت، یک زن را پابند زندگی اش نمی کند.

|+| نوشته شده توسط وفا در دوشنبه 24 فروردین1388 و ساعت 12:16 |

عید آمد و می‌رود، بی پیک و پیام تو

صد نامه گشوده‌ام، بی یک گل نام تو

این بند ز پای من، مگشای که بسته‌ام

پیمان دوام خود، با گوشه‌ی دام تو

|+| نوشته شده توسط وفا در چهارشنبه 19 فروردین1388 و ساعت 19:19 |

سال نو مبارک

بوی گل نرگس؟

ـ نه،

که بوی خوش عید است!

شو پنجره بگشا،

که نسیم است و نوید است.

رو خار غم از دل بکن، ای دوست، که نوروز

هنگام درخشیدن گل های امید است.

(مشیری)

|+| نوشته شده توسط وفا در سه شنبه 11 فروردین1388 و ساعت 11:42 |