وفا

گو خضر جاودانه شود ز آب زندگی ما ز آب چشمه سار وفا جاودان شویم

یا سیدتی

بیشتر آدم های خوب وقتی می خواهند از دنیا بروند، به اطرافیانشان می گویند سیاه نپوشید، بعد از من زاری نکنید، بی تابی نکنید.

چه شد که فاطمه سلام الله علیها این گونه فرمود:

یا علی! پس از من بر من و بر یتیمکانم گریه کن!

|+| نوشته شده توسط وفا در دوشنبه 28 خرداد1386 و ساعت 10:20 |

تو پنداری شب هجران به شب های دگر ماند؟

بس نویسم نام او بر ماسه ی مرطوب ساحل/ از فراز موج، هم چون مرغ دریا شاید آید

ندبه یعنی گریه؟ یا یعنی زاری؟ یا یعنی بی قراری؟

بی قرارم مولا... بی تابم مولا.... آرامم کن....

سوی جنون کشانیم/ به خاک و خون کشانیم/ دوباره گر نخوانیم/ ز راه لطف و مهربانی

توان بده به زبان و قلم و دست و قدمم ...

|+| نوشته شده توسط وفا در جمعه 18 خرداد1386 و ساعت 9:27 |

غم آمده غم آمده انگشت بر در می زند....

یک چشمه از مالیخولیا: خوش بازگشتی یار دیرینه‌ی من، گرچه کوتاه ماندی امّا، طعم گس روزهای گذشته را آوردی، که خوش می‌دارمش!

نگارا بی قرارم بی تو بی تو

سکوت مرگ بارم بی تو بی تو

کدامین روز می آیی که دیرست

سراپا انتظارم بی تو بی تو

یک لحظه آرزو کردم کاش جای بچه‌ها بودم و هیچ نمی‌فهمیدم.

هر وقت کمی بچه مثبت می‌شوم چشم می‌خورم. بچه مثبت‌ها اعلام کنند که چگونه تا حالا زنده مانده‌اند.

On my eyes!

|+| نوشته شده توسط وفا در چهارشنبه 16 خرداد1386 و ساعت 23:13 |

دلم تنگ شده بود...

در اولویت بندی‌های روزانه عملاً جایی برای آپ کردن باقی نمی‌ماند. واقعاً آی ام ساری!

یک عدد آقایی که برق نمی‌گرفتش آمد برق‌های خانه‌مان را درست کرد. می‌گویند در روزگار دور برق‌کش این خانه از مواد افیونی بهره‌مند بوده است و در حالت خیلی خمار انجام وظیفه می‌نموده است. به طوری که وقتی تلفن را می‌زدی به پریز، درب حیاط به طور اتوماتیک‌انگیزی خودش باز می‌شده است. اگزجره نیست ها! راست می‌گویم.

ادامه مطلب

|+| نوشته شده توسط وفا در شنبه 12 خرداد1386 و ساعت 15:16 |

business article